Adblock Algılandı

Lütfen reklam engelleyicileri devre dışı bırakarak bizi destekleyebilirsiniz.

Reklam engelleyicinizin pasif olduğundan emin olun. Daha fazla bilgi

Gelin sizlerle dünya dışına çıkalım. Ne dersiniz? Şu kapalı kapılar ardında kalmış dünyada insanların ne kadarda çok beklentileri var. Bu aşıkar... Fakat bilmez ki insan dünya kirli ve kirlendikçe bitiyor. Kendimizi bitirmeye ne hacet. Ben kendimden bahsedeceğim. Kimseyi yermek gibi bir lüksüm yok. Sorgulamadan yaşıyorum. Çünkü sorgularsam kendi yanlışlarımı göreceğim. Bu da beni rahatsız edecek ve zihnimi karıştıracak. Hep cesur olmaya çalıştım. İnsanın cesaret bağları bir yerde kopuyor. İşte o da sevgi... 

İnsan sevmeden nasıl yaşar ki. Sevmeden ve sevilmeden. Sevdikçe cesur oluyorsun. Biliyorsun ki seviliyorsun. Kendimi yazmakta buldum. Zaman geliyor insanı, insan bilmiyor anlamıyor. Kağıt öylemi o, sadece senin yazmanı istiyor.Hiç ses etmeden...
İnsanı belkide şu dünya hayatında en çok korkutan şey ölüm. İnsanı korkutuyor çünkü öldükten sonra hiç bahanen olmuyor. Bahaneler dünya içindir. Mesela insan uyumak için o kadar bahaneler türetir ki. Aslında basit bir uyku, her zaman yaptığımız gibi; ömrümüzün belkide yarısını feda ettiğimiz uyku...
Ölüm, güzel şey olmalı insanın nefsini öldürmesi gibi. Nefs ölmeli ki, insanın imanı yaşasın. İnsan yaşamalı ki dünyayı yaşatsın.
İnsanın belkide eline az geçirdiği anlar vardır. Savaş gibi zülüme karşı durmak gibi...
İnsanlar savaş anında pek çok şey düşünmezler. Ya teslim olacak nefse esir düşecek ya da şehit olup nefsi esir edecektir.
Dünyada ismi ebet yaşayacak olan insanlar, nefslerini esir etmiş olanlardır. 
İnsanın kendisini yükselten asıl şey ise iman nimetidir. İmanı elinde tutan insanlar işte onlar gerçek hakikatin sahibi olanlardır.

Baştan Başla

Gelin sizlerle dünya dışına çıkalım. Ne dersiniz? Şu kapalı kapılar ardında kalmış dünyada insanların ne kadarda çok beklentileri var. Bu aşıkar... Fakat bilmez ki insan dünya kirli ve kirlendikçe bitiyor. Kendimizi bitirmeye ne hacet. Ben kendimden bahsedeceğim. Kimseyi yermek gibi bir lüksüm yok. Sorgulamadan yaşıyorum. Çünkü sorgularsam kendi yanlışlarımı göreceğim. Bu da beni rahatsız edecek ve zihnimi karıştıracak. Hep cesur olmaya çalıştım. İnsanın cesaret bağları bir yerde kopuyor. İşte o da sevgi... 

İnsan sevmeden nasıl yaşar ki. Sevmeden ve sevilmeden. Sevdikçe cesur oluyorsun. Biliyorsun ki seviliyorsun. Kendimi yazmakta buldum. Zaman geliyor insanı, insan bilmiyor anlamıyor. Kağıt öylemi o, sadece senin yazmanı istiyor.Hiç ses etmeden...
İnsanı belkide şu dünya hayatında en çok korkutan şey ölüm. İnsanı korkutuyor çünkü öldükten sonra hiç bahanen olmuyor. Bahaneler dünya içindir. Mesela insan uyumak için o kadar bahaneler türetir ki. Aslında basit bir uyku, her zaman yaptığımız gibi; ömrümüzün belkide yarısını feda ettiğimiz uyku...
Ölüm, güzel şey olmalı insanın nefsini öldürmesi gibi. Nefs ölmeli ki, insanın imanı yaşasın. İnsan yaşamalı ki dünyayı yaşatsın.
İnsanın belkide eline az geçirdiği anlar vardır. Savaş gibi zülüme karşı durmak gibi...
İnsanlar savaş anında pek çok şey düşünmezler. Ya teslim olacak nefse esir düşecek ya da şehit olup nefsi esir edecektir.
Dünyada ismi ebet yaşayacak olan insanlar, nefslerini esir etmiş olanlardır. 
İnsanın kendisini yükselten asıl şey ise iman nimetidir. İmanı elinde tutan insanlar işte onlar gerçek hakikatin sahibi olanlardır.

Diğer Yayınlar

Bültenimize Abone Ol

Bildirimler

Disqus Logo